Artists Gallery Calendar News Art Fairs Publications Contact

Selected works of the exhibition
Press Release (English)
Press Release (French)
Press Release (Dutch)
Print press release
Print images...




Hoda Kashiha

Dear St. Agatha I am witness of your tears In the land of Tulips
May 30 - July 11, 2020
Charles Decoster, Brussels










Galerie Nathalie Obadia in Brussel kondigt met plezier Dear st. Agatha I am witness of your tears In the land of Tulips aan, de eerste solotentoonstelling van Hoda Kashiha in de galerie.

De Iraanse kunstenares, geboren in 1986 in Teheran, gaat met haar oeuvre dieper in op cultureel gevoelige thema’s zoals identiteit, vrouwelijkheid en gender binnen het complexe sociaal-politieke klimaat in haar geboorteland. Dagelijks is ze getuige van vijandigheid, tegenstand en de bestaansstrijd, die ze omzet in humoristische en poëtische metaforen op doek. Zo ontstaat een verstrikte, gedurfde beeldtaal die voortdurend verspringt tussen realiteit en verbeelding, figuratieve en abstracte vormgeving.

De dynamiek en spanning van haar onderwerpen weerklinken in de visuele taal van haar werk. In de 15 schilderijen getoond in deze tentoonstelling onderzoekt Kashiha het niet-lineaire verhaal door het traditionele beeldvlak open te breken tot een gelaagde, op collage gebaseerde compositie. Zo kan de kunstenares de tegenstrijdige emoties van haar fictieve personages weergeven: liefde / haat, geweld / vrede, kracht / mislukking en leven / dood.

Het werk met de titel Dear st. Agatha I witness of your tears In the land of Tulips combineert Kashiha’s belangstelling voor collage en animatie. Geïnspireerd door de legende van de maagd-martelares Sint-Agatha1 uit de christelijke oudheid creëert Kashiha een sterk metaforisch werk over de pijn, het verzet en de volharding die mensen over de hele wereld ervaren vandaag de dag. In een komische en gefragmenteerde stijl toont het werk een naakt vrouwentorso bovenop een mannenlichaam in de achtergrond, met daarnaast een close-up van haar ogen gevuld met tranen en omringd met helderblauwe lucht en een groen grasveld vol rode tulpen.

De rode tulpen leggen meteen de link met Iran waar ze een nationaal symbool zijn om martelaren en gerechtigheid te gedenken. Dit werk zou in haar land verboden worden door de naakten wat vervolgens alleen maar benadrukt hoe belangrijk volledige artistieke vrijheid en autonomie zijn in het kunstenaarschap.

De ontwikkeling van haar onderwerp via schetsen is een gangbare praktijk bij Kashiha, een werkwijze die ze vaak toepast om een gefaseerd verhaallijn te ontwikkelen dat constant kan gewijzigd worden in dit stadium. Terwijl ze deze studies maakt, experimenteert Kashiha met allerlei conventionele en mediatechnieken zoals digitale en papiercollages, waarbij ze papierknipsels en digitale schildertools gebruikt. In de werken Rabbiting in the Hunting Ground en Rainfall after Smoke zijn die proceselementen duidelijk aanwezig in de vorm van sjabloonmotieven en cutouts. De schilderijen zijn nooit een exacte kopie van de schetsen door het dynamische schilderproces en het gebruik van airbrush en spray paint techniek rechtstreeks aangebracht op het doek.

Haar canvassen worden een fictieve ruimte, een moment waarin ze de optische en fysieke relatie tussen de voor- en achtergronden in het meerlagige beeldvlak onderzoekt, wat goed zichtbaar is in het werk Eyes Never Stop Seeing All Things. De gelaagdheid van haar werk is geïnspireerd op de kunststroming abstract illusionisme2 uit de jaren 70, waarin abstracte werken met gevoel voor perspectief, diepte en schaduw werden uitgewerkt.
Deze tentoonstelling omvat twee dyptieken die Kashiha’s veelzijdige visuele en conceptuele verhaalkunst onderstrepen. De tweevoudige compositie van het werk Apollo Pursuing Daphne3 belicht voornamelijk het vrouwelijke geslacht als hoofdthema. Binnen haar artistieke praktijk onderzoekt Kashiha hoe formaat en vorm het klassieke thema van de Griekse mythe kunnen benadrukken. Door het gebruik van geometrische abstractie van de picturale ruimte en het lichaam in een duidelijke kubistische stijl, het gedurfde kleurgebruik, de invoeging van meerdere tijdlijnen en de integratie van animatie en digitale mediatechnieken ontstaat een dynamische beeldtaal. Het werk toont het delicate evenwicht tussen mannen en vrouwen, een universeel verhaal van alle tijden.

Humor speelt een belangrijk aspect van Hoda’s werk en tempert bittere thema’s. Het is een algemeen verspreid mechanisme dat Iraniërs helpt om de huidige sociale en politieke situatie aan te kunnen en te doorstaan. Vrouwelijkheid en vrouwenemancipatie worden tot in de kleinste details speels in beeld gebracht in haar werk Untitled waarin een trotse, vrije vrouw haar okselhaar toont aan een man die zijn neus dichtknijpt. Deze luchthartige, fantasierijke voorstellingen moedigen openheid over allerlei moeilijke concepten aan.

Hoda Kashiha wordt beschouwd als een opkomende kunstenares in de bruisende Iraanse hedendaagse kunstscene. Haar werk reflecteert over het bestaan en het niet-bestaan en over de zichtbaarheid en verhulling van paradoxale menselijke situaties voortspruitend uit de politiek en samenleving in haar geboorteland. Ze tast gevoelige onderwerpen af om de vrouwelijke kracht, die tegenover de traditionele mannelijke overheersing staat, te benadrukken en creëert krachtige, kleurige schilderijen met een open, vrije en hoopvolle geest. De titel van één werk vertaalt de visie van de kunstenares op poëtische wijze: All beautiful lives start floating when dark falls, maybe I am somewhere else above skies.

1. Sint-Agatha: Sint-Agatha, ook bekend als Agatha van Sicilië (ca. 231- 251 AD), is een van de meest vereerde maagd-martelaressen van de katholieke kerk. Sint-Agatha is de beschermheilige van Sicilië, klokkengieters, borstkankerpatiënten, Palermo, verkrachtingsslachtoffers en zoogsters. Ze wordt in religieuze kunst gewoonlijk afgebeeld met een schaar, tang of borsten op een schaal.

2. Abstract illusionisme: Halverwege de jaren 70 onderkende de Amerikaanse kunsthistorica en kunstcritica Barbara Rose (geboren in 1938) een schilderkunsttrend die abstracte werken weergaf met een gevoel van perspectief, diepte en schaduw. Rose noemde deze ontwikkeling abstract illusionisme om er de aandacht op te vestigen dat de schilderkunst, nog altijd abstract, terugkeerde naar haar lange geschiedenis van ruimtelijke weergave. Sindsdien gebruikten heel wat kunstenaars abstract illusionistische stijlfiguren en maakten ze werken met allerlei abstracte tekens en vormen die in een driedimensionale ruimte lijken te bestaan.

3. Apollo jaagt op Daphne: gemaakt rond 1755/1760 door de 18e-eeuwse, Italiaanse barokkunstenaar Giovanni Battista Tiepolo. Dit olieverfschilderij naar de Griekse mythe toont Daphne halfweg haar metamorfose, achtervolgd door Apollo. Het werk hangt nu in de National Gallery of Art in Washington D.C. (Verenigde Staten).